پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات محتمل

شمارهٔ ۷

هر جانِ شریف کو شناسایِ ره است

داند که هر آنچه آید از جایگَه است

رنجی که رسد به‌تو نه از دورِ مَه است

کو نیز ز هرچه می‌رود، بی‌گنه است

ادامه‌ی رباعیات محتمل

  1. شمارهٔ ۹چون ابر به نوروز رُخِ لاله بشُست
  2. شمارهٔ ۱۰بشنو سخنی که جز سرانجام تو نیست
  3. شمارهٔ ۱۱در پردۀ اسرار کسی را ره نیست
  4. شمارهٔ ۱۲آن قصر که بهرام در او جام گرفت
  5. شمارهٔ ۱۳زین بحرِ وجود، آمده پیدا ز نهفت
  6. شمارهٔ ۱۴کس مشکل اسرارِ فلک را نگشاد
  7. شمارهٔ ۱۵چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
  8. شمارهٔ ۱۶از گردش تو ای فلکِ گَردا گَرد
همه‌ی رباعیات محتمل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.