پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو

بخش ۳۳ - رفتن سام به شکار و دیدن قلوش را

روان سام نیرم به عزم شکار

به گلگون برآمد چو ابر بهار

کجا در رکابش پلنگ افکنان

چو سلطان سیاره خنجرزنان

کمرکش بتان قیامت قیام

کمربسته بر سرو طوبی خرام

چو آهوی مستان همه شیرگیر

ز ابرو کمان کرده وز غمزده تیر

سمند سواران دریاگذار

شتابان به صحرا چو باد بهار

تک انداز ترکان نخجیر جوی

به نخجیر شیران درآورده روی

همی سام چون رخ به صحرا نهاد

سواری درآمد به صحرا چو باد

پریوش یلی بر سمندی سوار

به زیرش یکی بود دریاگذار

جهنده چو برق و رونده چو تیر

پرنده چو مرغ و دلاور چو شیر

شتابان زمین‌کوب و دریانورد

نهان کرده چرخ فلک را ز گرد

روان سالم یل مرکبش پیش راند

دو چشمش در او صاف او خیره ماند

ادامه‌ی سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو

  1. بخش ۳۵ - درخواب دیدن سام، پری‌دخت راهمان لحظه چون سام مشکین نقاب
  2. بخش ۳۶ - کشته شدن ژند جادو به دست ساموز آن جا به گنجینه دژ کرد روی
  3. بخش ۳۷ - چگونگی احوال سام با مکوکال دیوسراینده دهقان مُوبد نژاد
  4. بخش ۳۸ - کشته شدن مکوکال دیو بر دست سام نریمانبشد کشته آنجا مکوکال دیو
  5. بخش ۳۹ - رسیدن پری‌دخت (و پری‌نوش به هم) و ملاقات کردن یکدیگرتذروی برون جسته از چنگ زاغ
  6. بخش ۴۰ - تعریف کردن پری‌نوش از سام در نزد پریدختخورش کمترین گوهری بر کمر
  7. بخش ۴۱ - رفتن سام به دربار فغفور چینبه آئین و رسم فریدون و جم
  8. بخش ۴۲ - دیدن سام، پری‌دخت را و بیهوش شدنزناگه پدید آمد از پیش طاق
همه‌ی سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.