پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو

بخش ۱۳۲ - کشتی گرفتن سام با دیوانه شاه‌پور و چگونگی آن

به شاپور گفت آن زمان پهلوان

که ای مرد آشفته باتوان

به شمشیر با تو نیاریم جنگ

مبادا که کشته شوی بی‌درنگ

به کشتی بکوشیم با یکدگر

ببینیم تا کیست فیروزگر

به نیرو گرت کوفتم بر زمین

نبرم سرت گرچه هستی به کین

ولیکن به پیمان زبان کن گرو

که کوتاه سازی همه شور و غو

بیائی به نزد زمین بوس شاه

ببینی یکی شاه با دستگاه

ادامه‌ی سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو

  1. بخش ۱۳۴ - رفتن سام به سمت سقلاب رومبه یک دست کوه و به یک دست آب
  2. بخش ۱۳۵ - مکر نمودن فرخار بر دیوانه شاپورز دانش به جا نیست نه عقل و را
  3. بخش ۱۳۶ - چگونگی احوال سام با عاق جادوپس آنگه جهان‌پهلو کامکار
  4. بخش ۱۳۷ - جادوئی کردن عاق و سام را در طلسم انداختنبدو گفت کای پهلوان گزین
  5. بخش ۱۳۸ - رسیدن نامه تسلیم شاه به نزد قهرماندرین گفتگو بود آن بدنژاد
  6. بخش ۱۳۹ - مکر کردن قهرمان به سام و آمدن فرهنگ، آگاه کردن سام رادگر قهرمان چاره نو گزید
  7. بخش ۱۴۰ - نشاندن سام، قمرتاش را به جای قهرمان و رفتن به مغربچو یک هفته قانون شاهی ببست
  8. بخش ۱۴۱ - احوال سام از دیو ره‌دار و عجایبها از مرغ دیدننگه کرد سام اندر آن برز کوه
همه‌ی سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.