پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

قطعات

شمارهٔ ۲۲ - فی الشکایة من بعضی الارذال

ای سکّه‌ات قراضهٔ اقبال را عیار

بی‌طلعت دراهم افضال ناسره

طاوس سدره قهقهٔ شوق می‌زند

بر درگه رفیع تو چون کبک بردره

داری روا که خبث کند در قفای من

هر ناکسی گدای قفا خواره مسخره

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۴ - فی الشکوی عن تعویق الاحساندی دمی با غمگساری باز می گفتم غمی
  2. شمارهٔ ۲۵ - فی الاستیهابای ز تعظیم و تفاخر زده فرّاش ازل
  3. شمارهٔ ۲۶ - فی الاستفتاایا سپهر معالی که پرتو طبعت
  4. شمارهٔ ۲۷ - کتب علی بنائههر آنگهی که درین صفّه آشیان سازم
همه‌ی قطعات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.