فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ بگشای راز عشق و نهفته مدار عشق
- شمارهٔ ۲ آسمان خیمه زد از بیرم و دیبای کبود
- شمارهٔ ۳ جهان جای به تلخی است ، تهی بهر و پر دخت
- شمارهٔ ۴ مردم چو با ستور موافق بود به فعل
- شمارهٔ ۵ چون که یکی تاج و بَساک ملوک
- شمارهٔ ۶ رودکی ، استاد شاعران جهان بود
- شمارهٔ ۷ یکی جامه وین بادروزه ز قوت
- شمارهٔ ۸ با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست
- شمارهٔ ۹ باد و گردم نکرد زشتی هیچ
- شمارهٔ ۱۰ از راستی تو خشم وری دانم
- شمارهٔ ۱۱ خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد
- شمارهٔ ۱۲ مرا گفت بگیر این و بزی خرم و دلشاد
- شمارهٔ ۱۳ افراز خانه ام ز پی بام و پوشش
- شمارهٔ ۱۴ لاله به غَنجار ، سرخ کرده همه روی
- شمارهٔ ۱۵ چندین حریر حُلّه که گسترد بر درخت
- شمارهٔ ۱۶ هزار آوا همی بر گل سراید
- شمارهٔ ۱۷ ز هول تاختن و کینه آختنش مرا
- شمارهٔ ۱۸ بر آمد ابر پیریت از بن گوش
- شمارهٔ ۱۹ سزد که دو رخ کاریز آب دیده کنی
- شمارهٔ ۲۰ آنچه به پیمانه تو را داده اند
- شمارهٔ ۲۱ کافور تو با لوس بود مشک تو با ناک
- شمارهٔ ۲۲ آن جهان را بدین جهان مفروش
- شمارهٔ ۲۳ ای دریغا که مورد زار مرا
- شمارهٔ ۲۴ دل شاد دار و پند کسایی نگاه دار
- شمارهٔ ۲۵ ای زدوده سایهٔ تو ز آینهٔ فرهنگ زنگ
- شمارهٔ ۲۶ زواله اش چو شدی از کمان گروهه برون
- شمارهٔ ۲۷ دل نرم کن به آتش و از بابزن مترس
- شمارهٔ ۲۸ نادیده هیچ مشک و همه ساله مشکبوی
- شمارهٔ ۲۹ چگونه سازم با او چگونه حرب کنم
- شمارهٔ ۳۰ تنی درست و هم قوت بادروزه فرد
- شمارهٔ ۳۱ تیز بودیم و کند گونه شدیم
- شمارهٔ ۳۲ نسوز نامرده ، ای شگفتی کار
- شمارهٔ ۳۳ عمر چگونه جهد از دست خلق
- شمارهٔ ۳۴ هول تاختن و کینه آختنْش مرا
- شمارهٔ ۳۵ کسی که سامهٔ جبار آسمان شکند
- شمارهٔ ۳۶ چنان مگوی ، ولیکن چنان نمای به خلق
- شمارهٔ ۳۷ این گنبد گردان که برآورد بدین سان
- شمارهٔ ۳۸ آسمان آسیای گردان است
- شمارهٔ ۳۹ خراس و آخر و خُنبه ببردند
- شمارهٔ ۴۰ می تند گرد سرای و در تو غُنده کنون
- شمارهٔ ۴۱ کوهسار خشینه را به بهار
- شمارهٔ ۴۲ آراسته کردند به پروین دو شب من
- شمارهٔ ۴۳ سزد که بگسلم از یار سیم دندان طمع
- شمارهٔ ۴۴ نان سیاه و خوردی بی چَربو
- شمارهٔ ۴۵ بیمارم از نهیب عقب رنجه
- شمارهٔ ۴۶ فروز باسلیق مرا ترسا
- شمارهٔ ۴۷ که نعمهای او چو چرخ روان
- شمارهٔ ۴۸ درهٔ من شده ست از نعمت
- شمارهٔ ۴۹ دو گوش سخت کن و بیهده سخن مشنو
- شمارهٔ ۵۰ دلی را کز هوا جستن چو مرغ اندر هوا یابی
- شمارهٔ ۵۱ ما را بدان لب تو نیاز است در جهان
- شمارهٔ ۵۲ خواجه ، تُتماج باید و سر بریان
- شمارهٔ ۵۳ از گواز و تَش و انگشته و بهمان و فلان
- شمارهٔ ۵۴ هر چه کردی نیک و بد فردا به پیشت آورند
- شمارهٔ ۵۵ نکنی طاعت و آنگه که کنی سست و ضعیف
- شمارهٔ ۵۶ آنکه نداند همی سرود ز یاسین
- شمارهٔ ۵۷ از عبیر و عنبر و از مشک و لاد و دار بوی
متن اشعار به نقل از گنجور.