پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

ملحقات

شمارهٔ ۱۶ - و قال فی التهدید

زمن کدام کریم حلال زاده بود

که یک دو بیتک باصدر محترم گوید

که خادم ارچه ار آنجا که نیک ذاتی اوست

بدنسبت شعر افحش و هرزه کم گوید

ولی ز روی مکافات طبع هم گه گاه

که حاجت اوفتدش هجو نیز هم گوید

نه جرم باشد اهمال جانب آنکس را

که مدح و ذم جهان از سر قلم گوید

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۱۸ - و قالزهی سپهر محلی که دون رتبت توست
  2. شمارهٔ ۱۹ - و قال ایضاًآیا ستوده خصالی که بر سپاه نیاز
  3. شمارهٔ ۲۰ - و قال ایضاًنیست معلونه مگر این شجره
  4. شمارهٔ ۲۱ - و قال ایضاًمفتی ملت انعام و کرم
  5. شمارهٔ ۲۲ - وقال ایضاًهرچه آن از مراسم سخن است
  6. شمارهٔ ۲۳ - و قال ایضاًآنچنان گشته‌ای نهان پس ریش
  7. شمارهٔ ۲۴ - و قال ایضاًز خط عارض ترکان لشکر
  8. شمارهٔ ۲۵ - ایضاً لههر کرا قربت تو بیشترست
همه‌ی ملحقات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.