جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۹
ماند روش کبک به لغزیدن تو
منت به زمین نهد خرامیدن تو
لحم و شحم است بسکه سر تا پایت
آغوش نظاره پر شد از دیدن تو
جویای تبریزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰۱ای دل چو ز وصل یار مأیوس شدی
- شمارهٔ ۱۰۲افسوس که فیض از دل آگه نبری
- شمارهٔ ۱۰۳عشق جانکاه را ز دستت ندهی
- شمارهٔ ۱۰۴نسبت به خودت عقل و تمیزی ندهی
- شمارهٔ ۱۰۵ای دل تا کی به گلرخان یار شوی
درباره‌ی جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.