جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۸ - رباعی
«هر کس ز فلک به فضل فایق باشد
شاید که به بندگیش لایق باشد
بر عرش برین مبارکش باد خرام
آنکس که چو من غلام صادق باشد»
جویای تبریزی
ادامه‌ی مناقب
- شمارهٔ ۳۰ - در منقبت حضرت امام حسین (ع)بود به نور ریاضت همیشه دل روشن
- شمارهٔ ۳۱ - در نعت پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم)تا تواند شد نشان تیر آن ابرو کمان
- شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلعچون فتد سودای طوفش در سر روحانیان
- شمارهٔ ۳۳ - در منقبت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب (ع)شد زبانم مدح سنج سرور دنیا و دین
- شمارهٔ ۳۴ - در منقبت حضرت امام موسی کاظم (ع)گشودن می توانستی گره از کار اگر ناخن
- شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلعفشرده سایهٔ مژگان بر آن گلبرگ تر ناخن
- شمارهٔ ۳۶ - در منقبت حضرت پیامبرصلوات الله علیهنوبهار دردم و داغت گل سودای من
- شمارهٔ ۳۷ - تجدید مطلعبسکه شد لبریز مهر مصطفی اعضای من
درباره‌ی جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.