پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۶۳

خوش آنکه به صد پاره چو میغت بینم

جان داده به افسوس و دریغت بینم

بی تیغ شدی کشته چو قاضی گشتی

خواهم پس ازین کشته به تیغت بینم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۵از دعوی و بارنامه بگرفت دلم
  2. شمارهٔ ۶۶نوباوه بستان لطایف سخن است
  3. شمارهٔ ۶۷این نسخه کزو عهد کهن شد تازه
  4. شمارهٔ ۶۸هر دم طرحی زمانه بنیاد کند
  5. شمارهٔ ۶۹این مرغ خجسته فر که میمون بادا
  6. شمارهٔ ۷۰این نسخه که نزهتگه عقل و جان است
  7. شمارهٔ ۷۱خوش آنکه ز داغ عشق تابی دارد
  8. شمارهٔ ۷۲بر لوح زمانه نیست یک حرف صواب
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.