پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

با زلف تو نافه را سر مسکینی ست

با روی تو ماه رسته از خودبینی ست

شیرین لب خود مگز که آن تبخاله

کافتاده بر آن لب همه از شیرینی ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶فارقت و لاحبیب لی الا انت
  2. شمارهٔ ۲۷هر دیده که روزی به جمالت نگریست
  3. شمارهٔ ۲۸افسوس که دلبر پسندیده برفت
  4. شمارهٔ ۲۹ای سرو سهی که کس به پایت ننشست
  5. شمارهٔ ۳۰تا چند کنی بحث قدیم و محدث
  6. شمارهٔ ۳۱ای با رخت انوار مه و خور همه هیچ
  7. شمارهٔ ۳۲در رنج خمار بودن ای یار ملیح
  8. شمارهٔ ۳۳تا کی ز رخت پرده گشایم گستاخ
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.