پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

قطعات

شمارهٔ ۲

جامی ابنای زمان از قول حق صم اند و بکم

نام ایشان نیست عندالله به جز شرالدواب

گردن همت بکش از ربقه تقلیدشان

ورنه افتی عاقبت از منهج صدق و صواب

در بیابان سیهدیهم دهد سرگشته جان

هر که را باشد دلیل ره اذا کان الغراب

در لباس و دوستی سازند کار دشمنی

حسب الامکان واجب است از کید ایشان اجتناب

شکل ایشان شکل انسان فعلشان فعل سباع

هم ذیاب فی الثیاب او ثیاب فی ذیاب

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴ای سهی قد که عمر تو اکثر
  2. شمارهٔ ۵هر پسر کو از پدر لافد نه از فضل و هنر
  3. شمارهٔ ۶بود شاها رعیت آن خزینه
  4. شمارهٔ ۷ایا شاهی که هر جا مسند عدل
  5. شمارهٔ ۸غلامِ خامهٔ آن کاتبم که شعرِ مرا
  6. شمارهٔ ۹به بوستان سخن مرغ طبع من اکثر
  7. شمارهٔ ۱۰هر برق درخشان که بر آید ز بدخشان
  8. شمارهٔ ۱۱با قضا جامی رضا ده گرچه حکم او تو را
همه‌ی قطعات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.