پرش به محتوای اصلی
جلال عضد جلال عضد

رباعیّات

شمارهٔ ۴۹

ای باد! حدیث من نهانش می‌گو

درد دل من به صد زبانش می‌گو

می‌گو نه بدان سان که هلاکش [بکند]

می‌گو سخنی و در میانش می‌گو

ادامه‌ی رباعیّات

  1. شمارهٔ ۵۱آن کرّه که بد سبق ز گردون برده
  2. شمارهٔ ۵۲ای خواجه چو بر خود تو بدی نپسندی
  3. شمارهٔ ۵۳زد شمع جهان بر دل من دی ناری
  4. شمارهٔ ۵۴ای یافته بر صدر کرم تمکینی
همه‌ی رباعیّات ←

جلال عضد درباره‌ی جلال عضد

سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.