جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۵۰
ای دل تو به او تا نرسی هیچ مگوی
با کس غم دل اگر کسی هیچ مگوی
از صبر مراد بخت حاصل گردد
خواهی که به کام دل رسی هیچ مگوی
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۵۲مانند فلک نیست جهان فرسایی
- شمارهٔ ۳۵۳ای آنکه به مجرمی تو می‌بخشایی
- شمارهٔ ۳۵۴چون رای بلند تو نباشد رایی
- شمارهٔ ۳۵۵دل بستدی از من که کنی دارایی
- شمارهٔ ۳۵۶از کلبه احزان چو برون فرمایی
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.