پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

اشعار عربی

شمارهٔ ۳

کفی الدهر برداً لارتعاد مفاصلی

ألست بکافٍ عبرهًٔ للافاضل

صعدت مراقی المجد و العلم والعلیٰ

فلم أرَ رحباً لیتنی فی الاسافل

سقانی کؤُوس السمّ کفّی سماحهٔ

حوتنی الرّزایا باکتساب الفضائل

و فی طخیهٌٔ عمیاء عُشتُ منکّراً

یُفارقنی ظلّی لفقد الاماثل

ندیمی شجون السّجن فی خَبَل الهویٰ

کفانی زفیری عن صفیر العنادل

تسامرنی الازمان بُعداً من الکریٰ

یکرّرنی الاسجاع هزّ الغوائل

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ۵ابا حسن أیقنت حُبَک منقذی
همه‌ی اشعار عربی ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.