پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۹

در دهر چه غم ز بینوایی دارم

در کوی تو چون ره گدایی دارم

بیگانه شوند گر ز من خلق چه باک

چون با سگ کویت آشنایی دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱هر گل که شمیم مشکبار آید ازو
  2. رباعی شمارهٔ ۳۲بر روی زمین نه کار یک کس دلخواه
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳این ریخته خون من و صد همچو منی
  4. رباعی شمارهٔ ۳۴ای خواجه که نان به زیردستان ندهی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۵افسوس که از همنفسان نیست کسی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۶هرچند که گلچهره و سیمین بدنی
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.