پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

قطعات

قطعه شمارهٔ ۱۱

به سمع خواجه رسان ای ندیم وقت‌شناس

به خلوتی که در او اجنبی صبا باشد

لطیفه‌ای به میان آر و خوش بخندانش

به نکته‌ای که دلش را بدان رضا باشد

پس آنگهش ز کرم این قدر به لطف بپرس

که گر وظیفه تقاضا کنم روا باشد

ادامه‌ی قطعات

  1. قطعه شمارهٔ ۱۳ - ماده تاریخ وفات (امیذ جود)اعظم قوام دولت و دین آنکه بر درش
  2. قطعه شمارهٔ ۱۴دل مَنِه بر دُنیی و اسبابِ او
  3. قطعه شمارهٔ ۱۵بر سر بازار جانبازان منادی می‌زنند
  4. قطعه شمارهٔ ۱۶ - ماده تاریخ وفات (خلیل عادل = ۷۷۵)برادر خواجه عادل طاب مثواه
  5. قطعه شمارهٔ ۱۷بر تو خوانم، زِ دفترِ اخلاق
  6. قطعه شمارهٔ ۱۸زآن حَبّه‌ی خَضراخور، کَز رویِ سَبُک‌روحی
  7. قطعه شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات (رحمت حق = ۷۵۶)مجد دین سروَر و سلطان قضات اسماعیل
  8. قطعه شمارهٔ ۲۰ - ماده تاریخ وفات (بلبل، سرو، سمن، یاسمن، لاله، گل = ۷۵۷)بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل
همه‌ی قطعات ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.