سراج قمری
شمارهٔ ۱۸
که رنگم و، باده، لعل چون بیجاده
میلم همه زان بود به سوی باده
خواهم که بود قدح چو جانش زمی است
لب بر لب من نهاده و جان داده
سراج قمری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۰ای اشک من از پسته ی تو عنابی
- شمارهٔ ۲۱یار منی ای رنج، به من کی نرسی
- شمارهٔ ۲۲امشب خواهم صبح منور؟نی نی
درباره‌ی سراج قمری
سراج‌الدین قُمری آمُلی معروف به سراج قمری یا قمری آملی (درگذشتهٔ ۶۲۵ ق.) از شاعران قرن ششم و اوایل قرن هفتم است. برخی او را خوارزمی و بعضی گرگانی دانسته‌اند ولی غالباً او را آملی می‌دانند. وی با عمادی شهریاری و کمال اسماعیل هم‌روزگار بوده و مداحی سلطان غیاث‌الدین ملکشاه خوارزمی را می‌نموده است. دیوان سراج قمری سیزده ه...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.