قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۱
دست در زلف مهی باید کرد
فکر روز سیهی باید کرد
یار من بی‌سروپا خوانده مرا
فکر کفش و کلهی باید کرد
قصاب کاشانی
ادامه‌ی ابیات پراکنده
- شمارهٔ ۲۳ای شعله لاف پاکی دامن چه می‌زنی
- شمارهٔ ۲۴تا نیافتد پرتو خورشید بر رخسار گل
- شمارهٔ ۲۵بی‌تابی دل ساخت مرا چون کف خاکی
- شمارهٔ ۲۶ز دانایی شنیدم گنج در ویرانه می‌باشد
- شمارهٔ ۲۷ره خلق دادی به خود جاده باش
- شمارهٔ ۲۸عین بینایی است چشم از عیب مردم دوختن
- شمارهٔ ۲۹از سینه و دل ما نشنید کس صدایی
درباره‌ی قصاب کاشانی
سعید قصاب کاشانی از شاعران دورهٔ صفویه بود که در سدهٔ یازدهم و دوازدهم قمری می‌زیست. از زندگی وی اطلاعات دقیقی در دست نیست و خود نیز در اشعارش به امور زندگی اشارتی نکرده است. اما آنچه به طور جسته و گریخته از اشعار او درک می‌شود این است که مردی کاسب و تهیدست بوده است. به‌طور قطع و یقین حرفهٔ او قصابی بوده و به همان جهت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.