پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

رباعیات

شمارهٔ ۳۴

هر چند که در مرتبه ما میرانیم

انصاف توان داد که ما میرانیم

فی الجمله، اگر گدا، اگر سلطانیم

مرکب بسر کوی فنا می رانیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶هم جام جهان نمای عالم ماییم
  2. شمارهٔ ۳۷بر دیده چون سحاب من رحمت کن
  3. شمارهٔ ۳۸بر گریه و بر زاری من رحمت کن
  4. شمارهٔ ۳۹تا یار مرا نمود ازصد جارو
  5. شمارهٔ ۴۰سر رشته اختیار از دست مده
  6. شمارهٔ ۴۱از فضل خدا چونکه رسیدم بسرای
  7. شمارهٔ ۴۲گر شاه زمانه ای وگر دستوری
  8. شمارهٔ ۴۳ای عور شده ز کسوت بیچونی
همه‌ی رباعیات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.