پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

مقطعات

شمارهٔ ۱۵

خداوند داننده دستگیر

رؤف و رحیم و قدیم و قدیر

ز انوار قدسش دل قاسمی

مقدس جنابست و عرفان سریر

بفضل خدا فارغ از مال و سال

که بی مال میرست و بی سال پیر

مشایخ برفتند، از ایشان نماند

سوای کهن قصه ای دلپذیر

مرید سوادی، از آن کرده ای

دلت را بزندان سودا اسیر

بیا پیش ما، قصه نو شنو

که نتوانی از مرده شد مستنیر

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۷گر ببینی عارفی یا طالبی
  2. شمارهٔ ۱۸صمت و جوع و سهر و عزلت و ذکر بدوام
  3. شمارهٔ ۱۹تجلی می‌کند شاهد پس از چندین عجب بر ما
  4. شمارهٔ ۲۰عقل کل، نفس کل، طبیعت کل
  5. شمارهٔ ۲۱هله! ای مردم مکاره پرتلبیسو
  6. شمارهٔ ۲۲صدر ولایت، که نقد شیخ صفی داشت
  7. شمارهٔ ۲۳میر زمانه، خسرو گیلان و تاج شاه
  8. شمارهٔ ۲۴میرسید، کزین آل عبا
همه‌ی مقطعات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.