شمارهٔ ۶۹

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۷۱تشنهٔ پابوس خود زین بیش مگذار آب را
2. شمارهٔ ۷۲گریهٔ عجز ملایم کند آن سرکش را
3. شمارهٔ ۷۳بس که برد از هوش فکر آن رخ نیکو مرا
4. شمارهٔ ۷۴محنت کجا ز سردیِ دَی می کشیم ما
5. شمارهٔ ۷۵بیا بلبل ببین در پرده ی گل آفتابی را
6. شمارهٔ ۷۶همچو سوزن دایم از پوشش گریزانیم ما
7. شمارهٔ ۷۷تا بخت واژگون شد معمار خانه ی ما
8. شمارهٔ ۷۸آتش می تیز سازد شعله ی آواز را