پرش به محتوای اصلی
غنی کشمیری غنی کشمیری

غزلیات

شمارهٔ ۶

ز روی ماه سیاهی به نور ماه نرفت

نیامده است به کاری کمال خویش مرا

ز غنچه تکیه چو شبنم به زیر سر ننهم

که به ز بالش پر هست بال خویش مرا

بسان شمع که افتد ز پنبه خود بگداز

ل گردن خود گشت بال خویش مرا

به گلشن دگری چشم من نمی افتد

گل مراد شکفت از سفال خویش مرا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸گفتگو یکرنگ نبود عاقل و هشیار را
  2. شمارهٔ ۹چشم ما روشن شد از خاک در میخانه‌ها
  3. شمارهٔ ۱۰ما بلبلان بلند نسازیم خانه را
  4. شمارهٔ ۱۱نماید حکمتش چون در شفابخشی ید بیضا
  5. شمارهٔ ۱۲شد ختم بر حدیث تو آخر بیان ما
  6. شمارهٔ ۱۳اگر میدید با هم اتحاد بلبل و گل را
  7. شمارهٔ ۱۴به مردم می‌کند نرگس ز هر جانب اشارت‌ها
  8. شمارهٔ ۱۵بی نشانی دارد آزاد از بلا وارسته را
همه‌ی غزلیات ←

غنی کشمیری درباره‌ی غنی کشمیری

محمدطاهر غنی آشای معروف به غنی کشمیری (۱۰۳۹؟ - ۱۰۷۹ قمری) شاعر پارسی‌گوی اهل جامو و کشمیر است. سروده‌های او مورد توجه شاعران بزرگ شبه قارهٔ هند مانند علامه اقبال لاهوری، میر تقی میر، سعادت حسن منتو بوده و نقل قول شده است. گفته می‌شود غالب دهلوی چهل بیت از او را به اردو ترجمه کرده است. او متعلق به خاندان آشای کشمیر بو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.