شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۹امروز منم شهرهٔ عالم ز نحیفی
2. شمارهٔ ۲۰شب که سازد غم آغوش تو بی تاب مرا
3. شمارهٔ ۲۱جانرا بکوی دوست روان میکنیم ما
4. شمارهٔ ۲۲یک سحر از درم ای دولت بیدار بیا
5. شمارهٔ ۲۳ز نقش پای تو گل ها شکفته قالی را
6. شمارهٔ ۲۴بر زمین پیوسته می بینیم زلف یار را
7. شمارهٔ ۲۵فتد در خانهٔ زین چون گذار آن لعبت چین را
8. شمارهٔ ۲۶می کند روشن خیال مهر رویش سینه را