شمارهٔ ۱۰۰

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۰۲چون شکست دست و پایم مرهمی دیگر نداشت
2. شمارهٔ ۱۰۳زنهار چشم خود را بر دست کس ندوزی
3. شمارهٔ ۱۰۴به میل سرمه ماند پیش آن مه شمع کافوری
4. شمارهٔ ۱۰۵مگذار از قلمرو تقدیر پا برون
5. شمارهٔ ۱۰۶وضع ملایم بود تیغ زبان را سپر
6. شمارهٔ ۱۰۷تا دم از همسری زلف تو زد
7. شمارهٔ ۱۰۸شده چشم سگان کوی جانان چار از شوقش
8. شمارهٔ ۱۰۹با سیه بختان بتان را التفاتی دیگر است