پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۲

تابم ز دل برد کافرادایی

بالا بلندی کوته قبایی

از خوی ناخوش دوزخ نهیبی

وز روی دلکش مینولقایی

در دیرگیری غافل نوازی

در زودمیری عاشق ستایی

زردشت کیشی آتش پرستی

برسم گزاری زمزم سرایی

چون مرگ ناگه بسیارتلخی

چون جان شیرین اندک وفایی

در کام بخشی ممسک امیری

در دلستانی مبرم گدایی

گستاخ سازی پوزش پسندی

طاقت گدازی صبرآزمایی

در کینه ورزی تفسیده دشتی

در مهربانی بستانسرایی

از زلف پر خم مشکین نقابی

از تابش تن زرین ردایی

در عرض دعوی لیلی‌نکوهی

بر رغم غالب مجنون‌ستایی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۴کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی
همه‌ی غزلیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.