پرش به محتوای اصلی
قائم مقام فراهانی قائم مقام فراهانی

جلایرنامه

بخش ۱۲

جلایر نیز اگر طماع باشد

به خود تنها مدیدالباع باشد

طمع دارد که با اربابِ بینش

خداوندان ملک آفرینش

نشیند نکته‌های نغز سنجد

چو در بندند از دربان برنجد

مثال حضرت مخدوم آفاق

که دایم خُلطه با خلق آیدش شاق

نخواهد روزگار خویش ضایع

نشیند فرد و بنگارد وقایع

کسی را بار ندهد جز به اکراه

گریزد از مسیله گاه و بی گاه

هجوم مردمان اندر مَسیله

مثال جو بود کاید به کیله

همه بر یکدگر انبوه گشته

به روی هم شده چون کوه گشته

کناره کرده زان انبوه، صاحب

به خلوت رفته بی یار و مصاحب

گزین کرده وثاق نیک بختی

سرابستان پر آب و درختی

فضائی پاک از ناپاک آنجا

نه لای و گل، نه گرد و خاک آنجا

صبا فراش آن بستان سرای است

هزارش نغمه‌گر، دستان سرای است

به روی سبزه اش ننشسته گردی

روان در حوض آن خوش آب سردی

ز گل‌ها و ریاحین رنگ رنگ است

نه جای رفتن آنجا، نه درنگ است

ادامه‌ی جلایرنامه

  1. بخش ۱۴جلایر رفت و بر خود کرد واجب
  2. بخش ۱۵جلایر شرح دیگر را بیان کن
  3. بخش ۱۶جلایر کن دعا این انجمن را
  4. بخش ۱۷جلایر غم مخور چون شه کریم است
  5. بخش ۱۸جلایر! شاه ظل کردگارست
  6. بخش ۱۹جلایر چند مغموم و حزینی
  7. بخش ۲۰جلایر می‌شود مشعوف چندان
  8. بخش ۲۱جلایر رو دعایش گیر از سر
همه‌ی جلایرنامه ←

قائم مقام فراهانی درباره‌ی قائم مقام فراهانی

سید ابوالقاسم قائم مقام (زاده ۱۱۵۸ خورشیدی در مهرآباد اراک - درگذشته ۱۲۱۴ خورشیدی در تهران) مشهور به قائم مقام فراهانی صدر اعظم ایران، سیاستمدار، ادیب، شخصیت برجسته و تأثیرگذار ایران زمین در عرصهٔ حکومت و سیاست و نیز ادب و هنر نیمهٔ اول قرن سیزدهم هجری بود. وی در زمان فتحعلیشاه در دستگاه ولیعهد او عباس میرزا صاحب مقام...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.