پرش به محتوای اصلی
قاآنی قاآنی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶

تا یار مرا ربوده از هستی خویش

واقف نیم از بلندی و پستی خویش

آنگونه ز جام عشق مستم دارد

کآگاه نیم ز خویش و از مستی خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۸با آنکه هنوز از می دوشین مستم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹تا دل به هوای وصل جانان دادم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۰صدرا دیشب به باغ نواب شدم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۱گاهی هوس‌ بادهٔ رنگین دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۲بگذار که خویش را به خواری بکشم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۳تا دست ارادت به تو دادست دلم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴بگذارکه تا می خورم و مست شوم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵تاکی غم زید و گه غم عمر خوریم
همه‌ی رباعیات ←

قاآنی درباره‌ی قاآنی

میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.