پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۹۵

دارد دل زارم آرزوی رخ او

تا من بوصالش برسم طالع او

لطف سخن لعل لبش هست نکو

عشقش یکسو جمیع هستی یکسو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۷گر طالب آرام دلی کام مجو
  2. شمارهٔ ۹۸ای فیض هدایتت مرا هادی راه
  3. شمارهٔ ۹۹ابنای زمان که در جهانند همه
  4. شمارهٔ ۱۰۰جمعی که درین بساط هستند همه
  5. شمارهٔ ۱۰۱یارب چو مرا خلعت خلقت دادی
  6. شمارهٔ ۱۰۲تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازی
  7. شمارهٔ ۱۰۳گفتم صنما بهر چه در هر نظری
  8. شمارهٔ ۱۰۴گفتم صنما مرا پریشان کردی
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.