پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۷۷

صد شکر که خاک طینتم یافت شرف

افتاد مرا دامن اقبال بکف

هر کس که نظری ز شاه اقلیمی یافت

من فیض نظر یافتم از شاه نجف

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹عمریست ترا عزیز طبعیست لطیف
  2. شمارهٔ ۸۰کار دو جهان ز عشق دارد رونق
  3. شمارهٔ ۸۱با دیده اشکبار باید عاشق
  4. شمارهٔ ۸۲هر سبزه تر که سر زدست از دل خاک
  5. شمارهٔ ۸۳ما را هدف تیر بلا کرد فلک
  6. شمارهٔ ۸۴ای ماه رخت شمع شبستان خیال
  7. شمارهٔ ۸۵چون دید مرا مایل زلف و خط و خال
  8. شمارهٔ ۸۶در پرده شدی پرده فتاد از کارم
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.