پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۶۶

سروی که شدم ربوده رفتارش

آشفته خط و طره طرارش

نخلیست که سنبل است و ریحان برگش

لعلیست که گل و غنچه خندان بارش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۸ای قصر وجودم باساس اخلاص
  2. شمارهٔ ۶۹ای بر همه اتباع فرمان تو فرض
  3. شمارهٔ ۷۰ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاط
  4. شمارهٔ ۷۱ای سر محبت تو در جان محفوظ
  5. شمارهٔ ۷۲سوز دل خود می کنی اظهار ای شمع
  6. شمارهٔ ۷۳داری همه شب دیده بیدار ای شمع
  7. شمارهٔ ۷۴ای کرده بصد خون جگر جمع متاع
  8. شمارهٔ ۷۵عمریست که از بنفشه و سنبل باغ
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.