پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۵۵

شمشاد که گشتست بقد تو اسیر

می رفت پیت چو سایه ای ماه منیر

خاک چمنش گر نشدی دامن گیر

در آب بپایش ننهادی زنجیر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷ای بر همه عالم در احسان تو باز
  2. شمارهٔ ۵۸فریاد که دور فلک شعبده باز
  3. شمارهٔ ۵۹فریاد ز دست فلک سفله‌نواز
  4. شمارهٔ ۶۰از سیمبران وفا ندیدم هرگز
  5. شمارهٔ ۶۱ای ریخته خونم بدو چشم خونریز
  6. شمارهٔ ۶۲تن سوخت دلم مایل یارست هنوز
  7. شمارهٔ ۶۳ز اشکم غم یار می توان کرد قیاس
  8. شمارهٔ ۶۴ای حلم تو طالب رضای همه کس
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.