پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۴۱

چون لاله پریرم آتشی در دل بود

دی داد نوید سنبلت باد درود

امروز برو آب زن ای گل بگذار

فردا چو بنفشه خیزد از خاکم دود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳سادات که نور دیده و تاج سرند
  2. شمارهٔ ۴۴سید باید چنان که باید باشد
  3. شمارهٔ ۴۵جانانه بچشم ما در اطوار وجود
  4. شمارهٔ ۴۶نقاش ازل که صورت یار کشید
  5. شمارهٔ ۴۷تا چند مرا آتش دل تاب دهد
  6. شمارهٔ ۴۸هر چند که خواستیم از دوست مراد
  7. شمارهٔ ۴۹ای بر دل زارم از تو آزار لذیذ
  8. شمارهٔ ۵۰آمد دم آنکه جنبش باد بهار
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.