پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۳

گر اهل دلی بده رضایی بقضا

از دایره رضا منه بیرون پا

دریاب که دارد عدد لفظ رضا

یمن و شرف هزار و یک نام خدا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵ای شیفته عشق تو جان و دل ما
  2. شمارهٔ ۶ای زلف تو سرمایه رسوایی ما
  3. شمارهٔ ۷ماییم که نیست هیچ کس همدم ما
  4. شمارهٔ ۸عمریست که باز عشق یارست مرا
  5. شمارهٔ ۹در جان غم عشق تو نهانست مرا
  6. شمارهٔ ۱۰تا گشت دل زار ز دلدار جدا
  7. شمارهٔ ۱۱بخرام که بینم قد رعنای ترا
  8. شمارهٔ ۱۲سودای سر زلف تو دارم همه شب
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.