فایز
شمارهٔ ۳
بهشت است این زمین یا کوی یار است
که خاکش نافه مشک تتار است
اگر فایز بود مدفون آن خاک
نه بیمش از سوال و نه فشار است
فایز
ادامه‌ی نسخه بدلهای دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۵انیس من به جز آه سحر نیست
- شمارهٔ ۶عرق بر چهره یا بر گل گلابست
- شمارهٔ ۷بیا جانا نشین با ما بگو راست
- شمارهٔ ۸بت زورق نشینم در امان باد
- شمارهٔ ۹بتی کز ناز پا بر دل گذارد
- شمارهٔ ۱۰به دل گفتم مکن این قدر فریاد
- شمارهٔ ۱۱سحرگاهان که شبنم بر گل افتد
- شمارهٔ ۱۲به زیر ابر گیسو گردن یار
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.