فایز
شمارهٔ ۱۰
شدم پیر و کمان قد و عصا دست
دلم از شوق مهرویان نشد پست
دل فایز چو باز پر شکسته
هنوز اندر خیالش صیدها هست
فایز
ادامه‌ی بخش دوم دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۲مبر ای دل به زلف یار انگشت
- شمارهٔ ۱۳سحر بلبل به گل این داستان داشت
- شمارهٔ ۱۴مه حوری و شم قدسی جمالست
- شمارهٔ ۱۵کشم تا چند جانا انتظارت؟
- شمارهٔ ۱۶بتا مرغی چو من بی بال و پرنیست
- شمارهٔ ۱۷رخ و چشم و لب و قد رسایت
- شمارهٔ ۱۸زهندوستان سپه افواج افواج
- شمارهٔ ۱۹سحر شور نگارم در سر افتاد
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.