پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

دوبیتی شمارهٔ ۴۱

شب آمد تا شب وصلم دهد یاد

دهد خاک وجودم جمله بر باد

یقین می‌سوخت فایز ز آتش دل

نمی‌کردش گر آب دیده امداد

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. دوبیتی شمارهٔ ۴۳به دل گفتم مکن اینقدر فریاد
  2. دوبیتی شمارهٔ ۴۴سهی سرو، این قد و بالا ندارد
  3. دوبیتی شمارهٔ ۴۵بتی کز ناز پا بر دل گذارد
  4. دوبیتی شمارهٔ ۴۶مرا هم ساق و هم زانو کند درد
  5. دوبیتی شمارهٔ ۴۷ره عشق است باید زان حذر کرد
  6. دوبیتی شمارهٔ ۴۸دو چشمت چون به چشمانم نگه کرد
  7. دوبیتی شمارهٔ ۴۹سحر دل، خود به خود فریاد می‌کرد
  8. دوبیتی شمارهٔ ۵۰سحر، دل ناله‌های زار می‌کرد
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.