پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۱۲۳

مکانی چنان و مکینی چنین

ندارد به یاد این سپهر برین

سزاوار باشد که یزدان کند

به این آفرینش هزار آفرین

سلیمان که عالم مسخر نمود

تو را شد سلیمان به زیر نگین

اگر صد قران چرخ دوران کند

نیارد تو را در دو عالم قرین

تو را بیم از خصم روباه چیست

کمین بندگات تو شیر غرین

تو خوش باش خصم تو را چون هزیر

قضا و قدر هر دو اندر کمین

عنان از کفت نیزه چون اژدها

به کشورستانی چو سحر مبین

ز لطف تو زهر هلاهل شود

به کام حبیب تو چون انگبین

کند آسمان مدح چون انوری

کمین بنده‌ات را چو طغرل تکین

پی خدمتت هر زمان روزگار

پدید آورد زآب و طین آبتین

به درگاه تو صد هزاران غلام

کمر بسته خاقان چو خاقان چین

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۱۲۵سرزنش نیست مگر بر دل و بر دیده من
  2. شمارهٔ ۱۲۶تو را آرد به بالین بعد مرگ من خدای من
  3. شمارهٔ ۱۲۷نداری خبر از من و درد من
  4. شمارهٔ ۱۲۸می‌نهلد سلسله گیسوی تو
  5. شمارهٔ ۱۲۹رسیده بر سرم آن آتشین خو
  6. شمارهٔ ۱۳۰خرم آن کس که دهد جان به وفاداری تو
  7. شمارهٔ ۱۳۱ماه کجا ای پری با رخ زیبای تو
  8. شمارهٔ ۱۳۲رود تا آسمان در حسن با او
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.