پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۱۱۰

قید زلفندا جهان قیدندن آزاد اولمیشم

با وجود بو پریشانلوق عجب شاد اولمیشم

خوبرو لر کشوری آباد اتیمزای صنم

من نبک لطفندن ای مه پیکر آباد اولمیشم

قامتک کورکاج جهانده میل طوبی ایلمیز

بیله قمری پای بند سرو و شمشاد اولمیشم

قاشلرین قوس و قزح شیرین لنک شهد و شکر

حسرت لعل لبندندور که فرهاد اولمیشم

چشم مستک کور دی خاقان دیدی ای بیدادگر

گوزلریک حیرانه بنگر ندهم که صیاد اولمیشم

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۱۱۲بندی ز قبای ناز وا کن
  2. شمارهٔ ۱۱۳مانند رخت نه مهر تابان
  3. شمارهٔ ۱۱۴آخر بکن ای سنگدل شرم از خدای خویشتن
  4. شمارهٔ ۱۱۵قاصدا نامه ز من گیر و به جانان برسان
  5. شمارهٔ ۱۱۶به محشر گریم و گویم خداوندا شهیدم من
  6. شمارهٔ ۱۱۷یار من است یار اگر یار بود خدای من
  7. شمارهٔ ۱۱۸چون که به زلف تو هست نافه چین چین به چین
  8. شمارهٔ ۱۱۹ز آتش عشق تو ای پیمان‌شکن
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.