پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۳۹

تا خوید نباشد به رنگ لاله

تا خار نباشد به بوی خیرو

برفضل او گوا گذراند دل

گرچه گوا نخواهند از خستو

اندر میزد با خرد و دانش

اندر نبرد با هنر و بازو

از راستی چنانکه ره او را

گویی زده ست مسطره و سازو

ای زایران زبر تو آکنده

هم کیسه های لاغر و هم کندو

دست و زبان بدو نرسد کس را

آری به ماه بر نرسد لا تو

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۴۱در تنور ویل بادا دشمنت
  2. شمارهٔ ۴۲ایا خورشید سالاران گیتی
  3. شمارهٔ ۴۳ای دیده ها چو دیده غوک آمده برون
  4. شمارهٔ ۴۴تا سرخ بود چون رخ معشوقان نارنج
  5. شمارهٔ ۴۵نامه مانی با نامه تو ژاژست
  6. شمارهٔ ۴۶هر چون نگرم قصه من با کرم تو
  7. شمارهٔ ۴۷پسر آن ملکی تو که به مردی بگشاد
  8. شمارهٔ ۴۸ناب است هر آن چیز که آلوده نباشد
همه‌ی ابیات پراکنده ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.