پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۳ - تتبع خواجه

گلی که شرح غمم پیش او صبا بکند

خوشست یک بیکش گر چو من ادا بکند

ز غمزه تو نیاید طریق دلجویی

جز اینکه قصد دل زار مبتلا بکند

به تندخویی آن مست بین که زاید تیغ

گه خرام اسیری گرش دعا بکند

بکشته غم هجر تو جز وصال چه سود؟

هزار بار مسیحا گرش دوا بکند

ز شیخ شهر طریق فنا نیافت دلم

مگر به پیر خرابات التجا بکند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۵ - تتبع مخدومباز تیغ ظلم بر کف تندخوی من رسید
  2. شمارهٔ ۱۴۶ - تتبع خواجهاز رخت عکس مگر در می گلفام افتاد
  3. شمارهٔ ۱۴۷ - تتبع مخدومقدح به خلوت یارم بهانه‌ای باشد
  4. شمارهٔ ۱۴۸ - اختراعاز فراقت رنج بی اندازه بر جانم رسید
  5. شمارهٔ ۱۴۹ - تتبع بعضی عزیزاندر میخانه کزو عقل پریشان آمد
  6. شمارهٔ ۱۵۰ - مخترعسوی گلشن رفتم و سرو خرامانم نبود
  7. شمارهٔ ۱۵۱ - مخترعسوی میخانه به رندان خبرم باز آید
  8. شمارهٔ ۱۵۲ - تتبع شیخز خاک کوی تو بوی عبیر می‌آید
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.