عراقی
شمارهٔ ۵
دریغا روزگار خوش که من در جنب میمونت
بدم با بخت هم کاسه، بدم با کام همزانو
رسم گویی در آن حضرت دگرباره من مسکین
عسی‌الایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا
عراقی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۷چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم
- شمارهٔ ۸راحت دوستان عمادالدین
- شمارهٔ ۹ - مثلثای رند قلندر کیش، می نوش ز کس مندیش
درباره‌ی عراقی
شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.