پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۹۴

از بس که دلم با سر زلف تو نشست

چون زلف تواش فتاد صد گونه شکست

رخسار توام کرد چنین شوریده

آری ز گلست شورش بلبل مست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۶بی‌روی تو دل صبور گردد هیهات
  2. شمارهٔ ۹۷بر عارض آن بت که توان تن ازوست
  3. شمارهٔ ۹۸بر اوج فلک دوش چو خورشید بگشت
  4. شمارهٔ ۹۹بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست
  5. شمارهٔ ۱۰۰بیوصل تو کار دل قوی با خلل است
  6. شمارهٔ ۱۰۱بی خنده آن پسته شکر شکنت
  7. شمارهٔ ۱۰۲با روی چو روزت بقمر حاجت نیست
  8. شمارهٔ ۱۰۳بر من صنما جور تو امروزی نیست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.