پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۸۲

ای داده گلابرا خجالت خوی تو

مستم ز هوای لب همچون می تو

حقا که گرم دست دهد پی کنمش

جز سایه کسی را که بود در پی تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸۴ایخنده زنان بر مه انور رخ تو
  2. شمارهٔ ۵۸۵تا بر در آرزو بود منزل تو
  3. شمارهٔ ۵۸۶ایدل کم این دیر کهن گیر و برو
  4. شمارهٔ ۵۸۷ای مفتی شرع مکرمت خامه تو
  5. شمارهٔ ۵۸۸روزیکه نبد هیچ نشان من و تو
  6. شمارهٔ ۵۸۹ایدل ز سخن آنچه مرادست آن گو
  7. شمارهٔ ۵۹۰ای چرخ فلک هزار فریاد از تو
  8. شمارهٔ ۵۹۱ای بس که جهان باشد و ما خاک شده
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.