پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٩٠

بزرگوار امیری که زبده کرم است

در انتساب حسینی و سیرتش حسن است

سر اکابر سادات مشرق و مغرب

عماد دولت و ملت علی بن حسن است

ملک صفات بزرگی که نطق فایح او

شکست رونق بازار نافه ختن است

ز نور مشعله رای انورش برقی

فروغ شمع زر اندود نیلگون لگن است

بزیر سایه عالی نهال همت او

درخت سدره و طوبی چو سبزه دمن است

جریده ئی برهی داد و عقل گفت اینست

سفینه ئی که در او بحر لؤلؤ عدن است

مثال داد که اثبات کن بر او ابیات

که طبع راست به بیت لطیف مفتتن است

ز امتثال ندیدم گزیر بیتی چند

اگر چه سخت رکیک و عظیم دلشکن است

نوشت خادم و گفتش خرد که لایق نیست

ولی اشارت مخدوم عذر خواه من است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٩٢بگفتار اگر درفشاند کسی
  2. شمارهٔ ٩٣براه راست توانی رسید در مقصود
  3. شمارهٔ ٩۴تا توانی التماس از کس مکن
  4. شمارهٔ ٩۵ترک و تجریدست زاد اندر طریق راه حق
  5. شمارهٔ ٩۶تو ز من برتری اگر جستی
  6. شمارهٔ ٩٧تعیین دال و ذال که در مفردی فتد
  7. شمارهٔ ٩٨جهان لطف و کرم تاج ملک خواجه علی
  8. شمارهٔ ٩٩جهان از بهر یکتن نیست تنها
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.