پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧٧٧

ابن یمین منم که بآیات بینات

در ملک نظم کرده ام اثبات داوری

در سخن برسته فضل ار بها کنم

گردد عطاردم بدل و دیده مشتری

گر آمدی نبی ز پس مصطفی بخلق

من بودمی بمعجزه شعر و شاعری

اما چو مصطفی در اعجاز مهر کرد

این را کنون چه نام کنم جز که ساحری

لیکن چه سود ازین چو مسیحای وقت را

اکنون نمیخرند بیکجو ز خر خری

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧٧٩الا ای نسیم صبا از ره لطف
  2. شمارهٔ ٧٨٠الهی زبان مرا در سخن
  3. شمارهٔ ٧٨١ای دل برو مقلد احکام شرع باش
  4. شمارهٔ ٧٨٢ای دل ز پی جهان چه پویی
  5. شمارهٔ ٧٨٣اگرچه رزق مقسوم است می‌جوی
  6. شمارهٔ ٧٨۴آخر کری کند که ز بهر دو روزه عمر
  7. شمارهٔ ٧٨۵ای خردمند اگر همی خواهی
  8. شمارهٔ ٧٨۶اگر خاطرت میل کاری کند
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.