پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶٣

یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست

نه مرا از تو هراس و نه بتو امیدست

ور دلم محنت دور تو کشد باکی نیست

رسم محنت کشی اهل هنر جاویدست

تیر گردون همه انواع فضایل دارد

لیک در ملک طرب کامروا ناهیدست

هر کمالی که مرا هست تو نقصان بینی

چه کنم عود ز جهل تو چو شاخ بیدست

ور سفالی بود اندر نظرت جام جمی

گنه از خفت عقل است نه از جمشیدست

چشم خفاش اگر پرتو خورشید ندید

جرم بر دیده خفاش نه بر خورشیدست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۵ای شده ظاهر پرست باطنت آباد کن
  2. شمارهٔ ۶۶ایزدا مستحق عفو توأم
  3. شمارهٔ ۶٧الهی ز فرط وثوقی که هست
  4. شمارهٔ ۶٨ایدل اگر زمانه بصد غم نشاندت
  5. شمارهٔ ۶٩ای سروریکه در ره مردی و مردمی
  6. شمارهٔ ٧٠ایدل هوشیار اگر چه سپهر
  7. شمارهٔ ٧١ایصاحبی که همت بی منتهای تو
  8. شمارهٔ ٧٢ای روزگاز از تو بوجه معاش خویش
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.