پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١٠

بر کاتبان خویشتن املای بد مکن

چون سر زدند از پی تحریر خامه را

املا نگر که بر چه نویسندگان کنی

و ایشان بحضرت که نویسند نامه را

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١٢خداوندم مرا در علم منقول
  2. شمارهٔ ١٣خرد چون کند دوستی با کسی
  3. شمارهٔ ١۴خسیسی اگر لاف آن میزند
  4. شمارهٔ ١۵خطابی با فلک کردم که از تیغ جفا کشتی
  5. شمارهٔ ١۶دانی چه موجبست که فرزند از پدر
  6. شمارهٔ ١٧ز هی فرخنده جائی خوش مقامی
  7. شمارهٔ ١٨شبی در تواریخ کردم نگاه
  8. شمارهٔ ١٩عزلت و انزوا و تنهائی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.