پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۴

اکنون که نماند مایه حشمت و جاه

آمد اجل و گرفت ما را سر راه

کردیم دراز پای بر بستر مرگ

چون دست تصرف ز تعلق کوتاه

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۶ای خواجه چه گویم چو نیی فرزانه
  2. رباعی شمارهٔ ۸۷از چار بلا که دور باد از خانه
  3. رباعی شمارهٔ ۸۸از نشو و سحاب شد زمین سبزه نمای
  4. رباعی شمارهٔ ۸۹ای مرگ چه گویم که چه‌ها ساخته‌ای
  5. رباعی شمارهٔ ۹۰ای صبح ندانم که چه در یافته ای
  6. رباعی شمارهٔ ۹۱نازکتر از آبی تو نه از آب و گلی
  7. رباعی شمارهٔ ۹۲ای روشنی دیده بینا چونی
  8. رباعی شمارهٔ ۹۳ای احمد دلخسته تو با ما چونی
همه‌ی رباعیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.