پرش به محتوای اصلی
نجم‌الدین رازی

رباعیات

شمارهٔ ۷۷

در دام میا که مرغ این دانه نه ای

در شمع میاز چونکه پروانه نه ای

دیوانه کسی بود که گردد بر ما

کم گرد به گرد ما که دیوانه نه ای.

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹ای دل تو اگر مست نه ای هشیاری
  2. شمارهٔ ۸۰با عشق جمال ما اگر همنفسی
  3. شمارهٔ ۸۱تا شد دل خسته فتنهٔ روی کسی
  4. شمارهٔ ۸۲گر روز پسین چراغ عهدم نکشی
  5. شمارهٔ ۸۳ای عاشق اگر به کوی ما گام زنی
  6. شمارهٔ ۸۴ای حسن ترا به عشق لایق چو منی
  7. شمارهٔ ۸۵تا زاغ صفت به جیفه پر آلایی
  8. شمارهٔ ۸۶ای نسخهٔ نامهٔ الهی که تویی
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی نجم‌الدین رازی

نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی (زادهٔ ۵۷۳ هجری قمری، کشته شده در جنگ با مغولان در ۶۵۴ هجری قمری)، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. رسالهٔ عشق و عقل وی (معیار الصدق فی مصداق العشق) از ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.