پرش به محتوای اصلی
نجم‌الدین رازی

رباعیات

شمارهٔ ۳

اصل وگهر عشق ز کانی دگر است

منزلگه عاشقان جهانی دگر است

و آن مرغ که دانهٔ غم عشق خورد

بیرون ز دو کون ز آشیانی دگر است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵در عشق توام جهان سرایی تنگ است
  2. شمارهٔ ۶ز آن روی که راه عشق راهی تنگ است
  3. شمارهٔ ۷تا بر سر کوی عشق تو منزل ماست
  4. شمارهٔ ۸تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست
  5. شمارهٔ ۹از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست
  6. شمارهٔ ۱۰هر سبزه که در کنار جویی رسته است
  7. شمارهٔ ۱۱مقصود وجود انس و جان آیینه است
  8. شمارهٔ ۱۲این مرتبهٔارب چه حد مشتاقی است
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی نجم‌الدین رازی

نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی (زادهٔ ۵۷۳ هجری قمری، کشته شده در جنگ با مغولان در ۶۵۴ هجری قمری)، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. رسالهٔ عشق و عقل وی (معیار الصدق فی مصداق العشق) از ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.